Besinlerin glisemi endekslerine göre yerleştirildiği tabloya bakıldığında, sağda bulunan besinlerin pek çoğunun (rafine edilmemiş tahıllar, mercimek, kuru fasulye, bezelye, bakla gibi baklagiller ve bütün yeşil sebzeler) eskiden en çok yenenler, solda yer alanlarınsa daha çok bugün tüketilenler olduğunu görmek çarpıcıdır. Düzgün yiyeceklerle beslenip Lida kullanımınıda düzenli hale getirdikten sonra kilo verememe gibi bir sorununuz olmayacaktır.
Buna dayanarak yüz elli yıldır, ama özellikle son kırk yıl içinde Batı ülkelerinin beslenme alışkanlıklarında gerçek bir sapma olduğunu çıkarabiliriz; bu da bizi düşük glisemi endeksinin ağırlıkta olduğu bir beslenmeden giderek glisemi endeksi yüksek gıdaların ağırlıklı olduğu bir beslenme düzenine doğru sürüklemiştir. Zaten tüketim istatistikleri de bunu bize kanıtlıyor: Örneğin Fransızlar bugün, elli yıl öncesinin sekizde biri kadar baklagil tüketiyorlar.
Çağdaşlarımızda ortalama kan şekeri seviyesini giderek yükselten de, beslenme alışkanlığındaki bu dönüşümdür; bunu da o çok iyi bilinen zincirleme tepkimeyle yapmıştır: kan şekerinin yükselmesi -insülinin yükselmesi- yağ asitlerinin depolanması.
Bunun nedeni açıkça, hemen tümüyle kötü endeks sütun da yer alan besinlerle beslenmeleridir. Amerikalılar şunları yiyorlar:
-Şeker (yılda kişi başı 63 kilo);
-Beyaz un (hatta süper beyaz un); her yerde karşımıza çıkar: Sandviç, sosisli sandviç, hamburger, pizza, makarna, kurabiye, kraker…;
-Patates (Lida ile kahvaltı);
-Mısır (özellikle glisemi endeksi çok yüksek olan patlamış mısır ve mısır gevreği biçiminde).