Geçmişte ölümcül hastalık salgını olmadan önce, taze ev yapımı ekmek günlük pişirilirdi, sadece tam buğday unu, su ve biraz maya kullanılırdı. İşte Hunzakut, Campodimele halkı ve Symiotlar ekmeği hâlâ bu şekilde üretir ve bu şüphesiz kısmen de olsa bunların faydalarını görürler.
Örneğin buğday gibi bir tam tahılın tohumu yeni bir bitkinin büyümesi için kullanılan kısımdır, dolayısıyla folik asit, B vitaminleri, demir, çinko, magnezyum, selenyum, vitamin E ve fitokimyasalları içeren birçok hayat veren maddelerle paketlenir. Bütün tahıllar aynı zamanda lif kaynağıdır, bu da iyi bir sindirimin temelini oluşturur.
Modern bir süpermarket ekmeği ise, kitle üretimine göre ve plastik torbada süngerimsi tasarlanmış, oldukça farklı üretilir. Böceğe karşı işlenmiş buğday ilk önce un fabrikasına gider, burada tahılın tohumu ve sapı atılır, bunlarla birlikte besin maddelerinin % 8′i ve bütünüyle önemli lifleri de atılmış olur. Sadece dört besin maddesi geriye bırakılır. (demir ve üç sentetik B vitamini.)
Bitirilen ekmeğe, fazladan glüten ve maya katılarak, ki her ikisinin de mide / bağırsak sorunlarına yol açtığı bilinir, kabarık doku ve çok hızlı kabarma özelliği sağlanır. Bu ekmek hidrojene bitkisel yağlar, şeker, koruyucular ve bunu yumuşak ve “taze” koruyacak “katkı” maddeleriyle de hazırlanmış olabilir. Buna kahverengini vermek için yapay renklendirici katılmış olabilir.