Çoğu şok diyet Lida söz konusu olduğunda eylemle ilgili değil, düşüncelerle ilgilidir. Doğaları gereği, bizi düşünmeye, düşünmeye, düşünmeye zorlarlar. Lida zayıflama ile yapılan diyet programları hapishane mahkumlarının kaçmayı düşünmesinden daha sık yemeği düşünmemize neden olabilir. Kalorileri, saatleri, oranları, miktarları sürekli hesaplamak zorundasınızdır; yarım kraker yemenize izin verilecek bir sonraki zamanı iple çekersiniz (normalde o kraker aklınıza bile gelmeye bilir).
Yemek yememe konusunu o kadar çok düşünürsünüz ki konu yeme ye geldiğinde, sadece iki set standardınız vardır: Ya bir diyet programca takip edersiniz ya da etmezsiniz. Ya ince bir dilim salatalık yersiniz ya da bol yağlı, bol kalorili, bir pirzola kızartması istersiniz. Biz bunu Lida kullanıcılarına önermiyoruz. Ya havuç ya kurabiye. Ya kepekli bisküvi ya kocaman bir pizza. Ya hep ya hiç.
Bir açıdan, hepimiz kiloları ve ne yiyeceğimizi çok fazla düşünürüz ama nasıl ve neden yiyeceğimiz pek fazla düşünmeyiz. Çoğumuz kilo vermeye çalışırken, tanıdığımızı sandığımız en güçlü silahımız çekeriz – beynimiz – ve disiplin (“Bu yiyeceğe direnebilirim!”) ve ego (“Bu yiyecekten uzak duracak kadar akıllıyım!”) biçiminde psikolojik bir saldırı başlatırız. İşte bu saldırıların gerekliliği Lida kullanıcıları için yoktur. Ama bu bölümde göreceğiniz gibi, gerçekte bizi yemeye zorlayabilecek çok güçlü duygusal tetikleyiciler vardır ve çoğu diyet programı bu duygular yüzünden başarısız olur. Birçok açıdan, en yüksek diyet çabalarımızı sabote eden, e çok güvendiğimiz silahımız, beynimizdir.